abbey /rzeczownik/ - opactwo, klasztor, zgromadzenie zakonne, opackiego

abbey - opactwo, klasztor, zgromadzenie W ZDANIU:
/1/ Wheelchair users should enter the Abbey through the North Door, where there is a small ramped step. - Osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich powinny wchodzić do opactwa przez drzwi północne, przy których znajduje się niewielki stopień z rampą.
/2/ Almost every abbey wanted to become a popular pilgrimage site. - Prawie każde opactwo chciało się stać znanym miejscem pielgrzymkowym.
/3/ Westminster Abbey began as a Benedictine monastery around 960 AD and was rebuilt by King Edward the Confessor in the 1040s. The present Gothic church construction started in 1245 under Henry III, and the abbey has been the site of every English coronation since 1066. - Opactwo Westminsterskie powstało jako klasztor benedyktynów około 960 roku n.e. i zostało przebudowane przez króla Edwarda Wyznawcę w latach 40. XI wieku. Budowę obecnego gotyckiego kościoła rozpoczęto w 1245 roku za panowania Henryka III, a opactwo było miejscem wszystkich koronacji Anglików od 1066 roku.

Opactwo Westminsterskie