beholder /rzeczownik/ - obserwator, widz

beholder - obserwator, widz W ZDANIU:
/1/ Because the eyes of the beholder find not just beauty where they want, but also shallowness, ugliness, confusion... prejudice. - Widz odkrywa tam, gdzie chce, nie tylko piękno, ale i płytkość, brzydotę, chaos i uprzedzenia.
/2/ The beholder receives two opposite impressions: abstraction and reality. - Widz doznaje dwóch zupełnie różnych wrażeń - abstrakcji i rzeczywistości.

W PRZYSŁOWIU:
/1/ Beauty is in the eye of the beholder. - Piękno jest w oku patrzącego.
Odpowiednik polskiego: nie to ładne, co ładne, ale co się komu podoba.