blessing /rzeczownik, przymiotnik/ - błogosławieństwo, szczęście, dar, poświęcenie, łaska, błogosławiony

blessing - błogosławieństwo, szczęście, dar W ZDANIU:
/1/ The rain was a blessing for the drought-stricken fields this season. - Deszcz był prawdziwym zbawieniem dla dotkniętych suszą pól w tym sezonie.

W IDIOMIE:
/1/ A blessing in disguise. - Coś dobrego, co wydawało się na początku czymś kompletnie złym (np. szczęście w nieszczęściu).