blood /rzeczownik, przymiotnik/ - krew, pochodzenie, krwawy

blood - krew, pochodzenie, krwawy W ZDANIU:
/1/ His chilling account of the accident made everyone's blood run cold. - Jego przerażająca relacja z wypadku mroziła krew w żyłach wszystkich obecnych.

W CYTACIE:
Thomas Jefersson: The tree of liberty must be refreshed from time to time with the blood of patriots and tyrants.
Drzewo Wolności trzeba podlewać od czasu do czasu krwią patriotów i tyranów.

W PRZYSŁOWIU:
/1/ Blood is thicker than water. - Krew jest gęstsza od wody.