corruption /rzeczownik/ - korupcja, zepsucie, rozkład
corruption - korupcja, zepsucie, rozkład W ZDANIU:
/1/ The investigative journalist worked tirelessly to bring the corruption into the open. - Dziennikarz śledczy niestrudzenie pracował, aby wyciągnąć korupcję na światło dzienne.
/2/ The whistleblower faced a brutal smear campaign after exposing corporate corruption. - Demaskator stanął w obliczu brutalnej nagonki po ujawnieniu korupcji korporacyjnej.







