debtor /rzeczownik/ - dłużnik, bankrut, winowajca, ponoszący, skryptu, zobowiązanego, zobowiązanym, zadłużonego
debtor- dłużnik, bankrut, winowajca W ZDANIU:
/1/ After several reminders, the collection agency finally took action against the debtor. - Po kilku upomnieniach, firma windykacyjna wreszcie podjęła kroki wobec dłużnika.
/2/ He may accept or reject the payment programme where the debtor submits one. - Może on przyjąć lub odrzucić program płatności, jeśli dłużnik takowy przedłoży.







