demeanor /rzeczownik/ - zachowanie, postawa, usposobienie, nastawienie, opanowanie, podejście, wygląd, natura, nastrój, wyraz twarzy

demeanor - zachowanie, postawa, usposobienie W ZDANIU:
/1/ Beneath the surface of her calm demeanor, she was actually very nervous. - Pod powierzchnią jej spokojnego zachowania kryła się faktycznie duża nerwowość.
/2/ Throughout the entire negotiation, he did not even once lose his cool demeanor. - Przez całe negocjacje ani razu nie stracił swojego opanowanego zachowania.