grandfather /rzeczownik/ - dziadek, pradziadek, dziad, dziadziuś

grandfather - dziadek, pradziadek, dziad W ZDANIU:
/1/ She knew her grandfather would soon be passing away from his illness. - Wiedziała, że jej dziadek wkrótce pożegna się ze światem z powodu choroby.
/2/ She was worried about her grandfather, who had become a bag of bones. - Martwiła się o swojego dziadka, który stał się skórą i kośćmi.