miracle /rzeczownik, przymiotnik/ - cud, cudo, cudowność, cudowny

miracle - cud, cudo, cudowność W ZDANIU:
/1/ The project's success was nothing less than a miracle given the tight deadline. - Sukces projektu był nie mniej niż cudem, biorąc pod uwagę napięty termin.

W CYTACIE:
Matka Teresa z Kalkuty: The miracle is not that we do this work, but that we are happy to do it.
Cudem jest nie to co robimy ale, że jesteśmy szczęśliwi to robiąc.
Paolo Coelho: You have to take risks. We will only understand the miracle of life fully when we allow the unexpected to happen.
Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki jakie niesie nam los.