spiritual /przymiotnik, rzeczownik/ - duchowy, uduchowiony, duchowny, religijny, duchowość

spiritual - duchowy, uduchowiony, duchowny W ZDANIU:
/1/ In making decisions, she weighed temporal gains against potential spiritual losses. - Podejmując decyzje, ważyła doraźne korzyści względem potencjalnych strat duchowych.
/2/ Many gathered around the chalice, seeking solace and spiritual fulfillment. - Wielu zgromadziło się wokół kielicha, szukając ukojenia i duchowego spełnienia.