superordinate /rzeczownik, czasownik, przymiotnik/ - nadrzędny, zwierzchnik, przełożony, podnieść

superordinate - nadrzędny, zwierzchnik, przełożony W ZDANIU:
His superordinate authority enables him to resolve conflicts quickly and effectively.
Jego nadrzędne uprawnienia pozwalają mu szybko i skutecznie rozwiązywać konflikty.
Management was pleased with the survey ratings from those under their superordinate.
Kierownictwo było zadowolone z ocen w ankiecie od osób podlegających ich zwierzchnikowi.